kagablog

Naar de klote!
NL 1996
Genre: Drama
Van: Ian Kerkhof
Met: Thom Hoffman, Hugo Metsers III
Keuring: 16 (Nederlandse Filmkeuring)

Criticus: Peter Schouten
Ian Kerkhof maakt opmerkelijke zo niet vreemde films. Hij bedacht immers om de film |La Sequence des barres paralleles |te filmen, en liet de gelijke brug uit de titel weg uit het scenario.
Met Naar de klote! speelt hij zonder het te weten in op de recente discussie dat het zeer irritant is als bewegende beelden ook constant bewegen (de camera expres schuinhouden om variatie in het beeld te brengen). Niet alleen maakt de camera in deze film hier gebruik van, de beelden zijn ook uitgevoerd in stijl homevideocamera-die-op-de-grond-viel. Een soort zuurstokkleurtje moet ons de indruk geven van een kijker onder de invloed van XTC, het centrale thema van de film. Door het drama pas in een zeer laat stadium echt te presenteren, weet Kerkhof wellicht de House-generatie te boeien, maar ons niet. Sterker nog, het is de allerslechtste film die we ooit gezien hebben, en dat waren er zojuist 8543.
De film is aan te raden voor mensen die de House-cultuur op het witte doek willen aanschouwen, of liefhebbers van kunst. Maar dan wel kunst met peren.

Criticus: Vincent Lassauw
Deze film moet je vooral gaan zien als je door je voorraadje XTC heen bent, want je hoeft er alleen maar naar te kijken en je wordt vanzelf misselijk, oh nee, sorry, dat noemt men experimenteel geloof ik. Wat een diepgaande analyse van de housescene. God, het is gewoon de “Spetters” van de negentiger jaren, maar dan gemaakt door een regisseur zonder het talent van Verhoeven.

Criticus: Albert Wolfs
Ik vond de film zeer goed. Je krijgt een goed zicht van wat er in het echt ook gebeurd op die party’s. Verder vond ik de hoofdpersonen zeer goed spelen. Er werd misschien wel grof taalbegruik in gebruikt maar at moet kunnen. Ik vond de film gewoon tof.

Criticus: N. Grootscholten
Naar de klote zou de housescene moeten weergeven. Dit lukt in het geheel niet! Pillendealers rijden niet in Porches en je bent niet binnen een paar maanden een bekende Nederlandse DJ. Naar de Klote geeft een vertekend beeld van hoe de housewereld daadwerkelijk in elkaar zit. Daarnaast is de manier van filmen hoogstirritant! Kortom: een hele slechte (zo niet de slechtste) Nederlandse productie.

Criticus: Jiska van Duijn
Ik vond de film echt supergoed, met name de acteurs/actrices. Ze spelen geen toneel, het is net alsof het echt gebeurt. De film vind ik ook goed opgebouwd, hij verveeld niet (ik heb hem 3 keer gezien in 2 dagen). Er spelen leuke personages in, iedereen is lekker anders. Tygo Gernandt was weer geweldig, hij heeft echt leuk gespeeld. En, niet te vergeten, de muziek was echt geweldig! Die van DJ Cowboy (inspiration) was mooi, en het nummer met trompetjes dat je de hele tijd hoort is ook leuk. Het schijnt dat er ook een CD is van de film, die ga ik zeker weten halen. Het is echt een aanrader: goede muziek, goede acteurs en actrices, en veel humor. Echt gaan kijken dus!

Criticus: Menno Siljée
Nederlanders hebben iets met hardcore house, dus het was niet vreemd dat Kerkhof deze film in elkaar wilde zetten. Flamman en Abraxas zorgen voor de prima soundtrack, maar daarmee is dan ook het enige sterke punt van deze film genoemd. Ondanks (of juist door?) Hoffman en Metsers worden de pretenties niet waargemaakt en is Naar de klote! een klotefilm.

these reviews first appeared on filmkeuze.nl