the vhs

kyodai makes the big time won the joseph von sternberg prize for the film with the most innovative narrative structure at the mannheim film festival in 1992
regie: Ian Kerkhof
door: Jan Rausch Xi op het NFF: Kyodai Makes the Big Time
Dan zie je weer een seksscène en zo gaat het eigenlijk door tot de film afgelopen is.
Deze film won in 1992 het Gouden Kalf voor de beste Nederlandse film en dat verbaast mij. De film begint met een flinke seksscène en zo komen er nog meer in voor. Het draait in de film dan ook om de relatie tussen Kyodai en Stephanie en die draait vooral om seks. De seks is echter erg gewelddadig, Kyodai schreeuwt en scheld er tijdens de seks maar op los. Stephanie probeert hier met hem over te praten, maar hij zegt niets terug. Zo zit je naar scènes te kijken waarin Stephanie tegen Kyodai zit te praten en hij maar een beetje voor zich uit zit te staren. Dit zit meerdere keren in de film. Vervolgens zie je dan Kyodai met een vriend over hun relatie praten of Stephanie met een vriendin. Dan zie je weer een seksscène en zo gaat het eigenlijk door tot de film afgelopen is.
De film kent zo een boel scènes waarin nauwelijks wat gebeurd. Het is duidelijk dat er iets aan de hand is met Kyodai, maar wat dat is wordt niet echt duidelijk. De film lijkt inhoud te willen veinzen door maar lange shots te hebben waarin Kyodai maar een beetje voor zich uit staart. Het effect is echter dat de film gewoon saai is. Af en toe zelfs ook een beetje onsamenhangend. De film wil dan ook wel een beetje experimenteel zijn, ook door statisch camerawerk, maar het levert een saaie film op. De film weet door al zijn onduidelijkheid gewoon echt niet te boeien. Wat zonde is want het acteerwerk is verder wel dik in orde. Beide hoofdrolspelers komen erg geloofwaardig over en dit is dan ook het enige punt waarop de film wel geslaagd te noemen is.
this review first appeared on xi-online