kagablog

jaap hoogstra in the dead man 2: return of the dead man (1994)

legendary performance group zyklus as they appear in the dead man 2: return of the dead man (1994)

Dead Man 2: The Return Of The Dead Man
Niederlande, 1994, Ian Kerkhof

STIMMEN ZUM FILM:

‘’Zwei Schwule sind zu sehen, in einem fäkalen, schmutzig-körnigen Schwarz-Weiss; der eine befriedigt den anderen mit dem Mund, ihre Kleidung ist mit einem nicht zu beschreibenden Zeug besudelt: wohl gut, dass es kein Geruchsfernsehen gibt…Der eine bittet den anderen mehrfach, während sein rechter Arm heftige Vor- und Zurückbewegungen an einem bestimmten Körperteil beschreibt: ‘’GIVE ME YOUR FUCKING PUKE, MAN!'’, worauf der andere sofort den Finger in den Mund steckt. Anscheinend hat der Bittende grossen Durst, der dann auch tatsächlich gestillt wird…Wem bei dieser Szene nicht der sprichwörtliche Bissen aus dem Mund wieder auf den Teller zurückfällt, den kann wirklich nichts mehr erschüttern!
An diese Eingangssequenz schliesst sich ein seltsames Barambiente an: ein alter Mann kommt langsam herein, mit einem vollkommen aufgelösten und unsteten Gesichtsausdruck: Dieser Mann sucht etwas. Und er findet es schliesslich auch, in Form einer fetten Dame, die ihm am Ende des Films eine kräftige ‘’goldene Dusche'’ von oben verpasst, die er sehr zu geniessen scheint.
Aufdringlich hört man als Tonspur die ‘’industrielle Musik'’ des japanischen Komponisten Merzbow, die sich anhört, als stünde man einfach mitten in einem ca. eine Milliarde Exemplare umfassenden Heuschreckenschwarm: Die Seh- und Hörgrenzen werden ad absurdum geführt.
Dieses Stück Experimentalkino muss man wirklich gesehen haben, um es zu glauben! Es bringt dich zum Kotzen und stellt gleichzeitig die Grenzen der Wahrnehmung in Frage! Entweder waren hier Genies am Werk oder völlig Verrückte, etwas dazwischen gibt es bei diesem Film nicht!
THE DEAD MAN 2 stellt übrigens den Abschlussfilm Kerkhofs an der holländischen Filmakademie dar!'’

Naja…zu Dead Man 2

Was soll das sein?!? Der Regisseur hat sich hier wohl grässlichst vertan!
Sol wahrscheinlich so ne Art Kunstfilm sein!

Laut der Beschreibubg isses ein Schwulenporno!
Kriegt man in jeder Videothek!
Und dann wird so ein Typ ein Golden Shower Gladiator unter ner fetten Frau!
Gibts ebenfalls in der Videothek!

was an diesem Film sooooo krass sein soll, ich weiß es nicht!
Jedenfalls brauch ich weder Homoszenen noch Pipispiele um geschockt zu sein!

Hierzu finde ich Slaughtered Vomit Dolls schon fast pädagogisch wertvoll!
Dave999
Master of Disharmony

Zitat von Dave999 Beitrag anzeigen
Naja…zu Dead Man 2

Laut der Beschreibubg isses ein Schwulenporno!
Kriegt man in jeder Videothek!
Und dann wird so ein Typ ein Golden Shower Gladiator unter ner fetten Frau!
Gibts ebenfalls in der Videothek!
HAL9000 ² Dave (Verneigung vor Kubrick’s 2001 Odyssee im Weltraum):

bis auf das faktum dass ich hier keinen film bringe der in jedem videoladen in der pornoecke auf seinem ausleiher wartet, ist alles diskutabel!

LG
TheSilversurfer
In Action On Board

this page about the dead man 2: return of the dead man was originally published here

[info]ninjaguydan
2006-07-26 12:22 am UTC (link)
jesus tap dancing christ! What the fuck is going on in this movie?

Looks interesting,
-)

[info]darling_effect
2006-07-26 01:00 am UTC (link)
Wow. I second the what the fuck is going on here?!
Great stills though. Thanks. (I love the juxtaposition of the moon & clouds with the close-up of the face. Beautiful.)

[info]darling_effect
2006-07-26 01:35 am UTC (link)
Ha, I just read on IMDB what’s going on in those first few stills. I really couldn’t tell, they’re so murky. And I guess I should be thankful for that!

[info]murdermystery
2006-07-26 02:03 am UTC (link)
yeah, that (imdb) review is not very accurate; it claims that the opening scene “takes up a considerable part of the running time of the film ” when actually it’s like a single minute out of the half hour short. it’s also not half as graphic or offensive as the reviewer makes it out to be, and it’s definently not just “shocking” for the sake of a shock. it’s based on the writings of Bataille (specifically The Dead Man and Madame Edwarda) and is very consistent in tone.

[info]darling_effect
2006-07-26 02:20 am UTC (link)
I should read more Bataille. I’ve only read Story of the Eye.

[info]frifri
2006-07-26 06:28 am UTC (link)
I just read what you read too. Really, I’m sort of impressed. I’m only good at vomiting when I’m very ill, so kudos to them for being able to do it on demand for fun, I guess. Odd talent.

[info]stickemup
2006-07-26 01:16 am UTC (link)
More pig porn passed off as art, have we?

[info]murdermystery
2006-07-26 02:00 am UTC (link)
hardly.

[info]darling_effect
2006-07-26 02:22 am UTC (link)
Somewhere out there there’s gotta be a band called Kitsch Tango…

the stills from the dead man 2: return of the dead man and the comments first appeared on livejournal.com

caroline sabin and jaap hoogstra in “nique ta mere!”, aryan kaganof’s 2004 re-mix of the dead man 2: return of the dead man

My immediate thoughts: seen quite a lot of stuff that looks similar. Yet yours takes the saturation point further (if you’ll pardon the pun). To me the piss is almost redemptive. It is human excreta, as is all the other audiovisual, hypersignificant (and thus indigestible) sound and fury raining down (insane editing!), but the piss is REAL. It’s a point of REAL connection with the nature of being - humiliating as such, but also redemptive. It functions to me here as a ritual annihilation of the intellectual distance from life felt when over-stimulated and desensitized by mediated experience. Overflowing with emptiness. She is relieving herself. And him.

What I wrote may sound all intellectualised, but I got those feelings intensely viscerally. In fact, i’m surpised i could even write about them.
crystal malherbe

ben van os, photo by erwin olaf

caroline sabin as marie in the dead man 2: return of the dead man

In the Ice Age: THE DEAD MAN 2: RETURN OF THE DEAD MAN and TEN MONOLOGUES FROM THE LIVES OF THE SERIAL KILLERS - dark visions from Ian Kerkhof.

After 80 minutes submerged in the apocalyptic world of Ian Kerkhof it becomes a little easier to understand why mankind is becoming ever more decadent: beyond interpretative philosophies, Kerkhof finds explanations for small and large massacres. Man thrives on spontaneous, pointless gratification of his primary drives, and what can be more pointless than killing?

All over the world religions and ideologies are in retreat; even the order of the state is threatened nowadays by necrophiliac fascists; Oklahoma City proves that even the stability brokers of the US government and multinational companies are humanitarian compared to the brainless terror sown by self-appointed purification squads.

THE DEAD MAN 2: RETURN OF THE DEAD MAN is a vulgar horror version of Beckett: an old man wanders through a landscape ravaged by the final war of destruction, in which only a bar and a taxi keep functioning. He loves being pissed upon by the young Marie and being humiliated by Madame Edwarda (“I’m God!”). Kerkhof’s images of an eerie beach and the skeletons of buildings which were once factories evoke pure terror: the end is not destruction but eternal stasis.

TEN MONOLOGUES FROM THE LIVES OF THE SERIAL KILLERS is a tour de force of destruction: the fictitious monologues of the killers from their cells sound all too logical. They share a common acceptance of their fate which is in apparent contradiction to their actions: they simply enjoyed raping and killing. The only emotion they know is self pity. This is often measured out broadly; to the point of the crazy logic that the victims are themselves responsible because they are identified with the fathers and mothers who made the killers suffer so terribly in their youth.

The most impressive sequence of the film is an unedited amateur film showing images of a happy childhood in the sixties while the murderer’s voicevoer tries to justify his killings with hallucinations about a childhood that he depicts as being terrible. The killer tries to evoke pity because he sees himself as a victim, but in the next instant he again indulges in his lustful death fantasies.

Ian Kerkhof leaves the spectator with the vague feeling that the final battle of this society will take place between rigid fascists who institutionalise killing and torture, and unorganised individual serial killers - and the difference between these two groups is becoming ever narrower.

ANDRE SIMONOVIESCZ
BERLIN TIP
March 1995

jaap hoogstra and caroline sabin in the dead man 2: return of the dead man

Réalisateur: KAGANOF Aryan
Titre: DEAD MAN 2 : THE RETURN OF THE DEAD MAN
Pays: Afrique du Sud
Année: 1994
Format: 16mm
Son: mag
Chromie: couleur
Vitesse: -
Ecran: 1
Durée: 25′
Résumé:
Au début du film on aperçoit deux homos se donnant une fellation. Leurs vêtements sont extrêmement sales et pleins de graisse. C’est bien que la télé olfactive n’existe pas encore. Le premier se masturbe avec sa main droite tandis que le deuxième répète sans cesse ” Donne-moi ta bite, mec ! “. Le premier passe son index dans sa gorge etc … Le deuxième semble avoir très soif et paraît, à la fin, satisfait du résultat….Si vous n’avez pas envie de vomir en regardant cette scène, je pense que rien au monde ne pourra plus vous choquer. Après cette scène d’ouverture, on se retrouve dans un bar étrange. Un vieillard qui, a en jugé par l’état de ses mains, serait enterré depuis longtemps, se promène lentement, totalement inexpressif. Il cherche quelqu’un, une femme énorme l’arrose de son ” liquide doré “, ce qui lui procure un plaisir certain. L’endurance de notre vision et perception est testée ad absurdum. C’est en même temps le travail d’un réalisateur génial et celui d’un fou. Il n’y a plus rien entre les deux. texte de Gary Morris traduction: D.Andronis—————— DEAD MAN 2 - RETURN OF THE DEAD MAN - We see two queers in faecal dirty grainy black and white, one giving the other a blow job. Their clothes are covered with an undescrible substance. It’s probably good that we don’t have TV you can smell. While jerking a certain body part back and forth with his right arm, one repeatedly begs the other : « Give me your fucking puke, man ! », and the other immediately sticks his finger down his throat. Apparently the one who’s asking is very thirsty, and he is indeed satisfied..… If, upon seeing this scene, the proverbial morsel does not drop out of your mouth onto your plate, I suppose nothing in the world can shock you anymore. Everyone else clasps his remote control with glassy eyes and prays the rest of the film will be different. And it is. Not like you might expect from a short film, for « Dead Man 2 - Return of the Dead Man » shatters every conventional film framework. A.Fortsch in DOOM no. 1, sept.1995
Prix en euro 70
Expanded Cinéma:
Référence: 94-004

from the catalogue of the cjc

Op zoek naar de kortste epifanie

door George Vermij
25 mei 2006

De korte film is een vreemde eend in de bijt. Vaak zijn korte films alleen te zien tijdens festivals en heel af en toe op de tv als aanvullingen op de standaardprogrammering. Met de dvd Eenoog koning heeft De Filmbank een selectie gemaakt van zeventien Nederlandse korte films die naar hun mening getuigen van een onafhankelijke en experimentele filmdrift en daarom een groter publiek verdienen.

Cheap Ludes
Cheap Ludes
De korte films die nog enigszins onopgemerkt voorbij komen zijn vaak reclames of videoclips. Naast de commerciële kant heeft de korte film als kunstvorm banden met de videokunst en de registratie van performances. De korte film zweeft daarmee in een moeilijk schemergebied, terwijl het voor menig filmmaker de eerste stap in een carrière binnen de cinema vormt. De uitdaging is om op te vallen met iets wat kort is, maar blijft boeien. In bepaalde gevallen is de korte film een soort equivalent voor een grap, waarbij er naar een punchline wordt gewerkt. Anderzijds kunnen korte films fungeren als stijlexperimenten of als visuele oefeningen die voornamelijk een esthetisch en formeel karakter hebben.

Gimmick versus epifanie
De selectie van de Filmbank van zeventien korte films toont alle mogelijkheden en stijlclichés van de korte film. Er zijn weinig films die er echt uitspringen. Sommigen lijken leuke uitstapjes voor regisseurs die later goed zullen zijn in het maken van reclamespotjes. Jeroen Mol en John Doorniks Cheap Ludes (2003) is een visueel strakke film over een humoristisch gedrocht in Mexico City die op zoek is naar tandenstokers. De verzameling bizarre beelden is goed uitgekozen ondanks het gebrek aan samenhang. Hetzelfde geldt voor Sander Bloms Over het geweren in de lucht vuren (2002), waar Oost-Europese mannen worden gevolgd als in een natuurdocumentaire, om te achterhalen waarom ze met hun Kalashnikovs de lucht in schieten.

Tegenover de geintjes en gimmicks zijn er films die proberen je op een directe manier te raken - om je vervolgens gevangen te houden. Het is in dat opzicht de wet van de epifanie of de plotselinge openbaring die zich schikt aan de kijkgrammatica van de toeschouwer. Guido van der Werves Nummer Twee (2003) is een film die eigenlijk zo weer voorbij is. Toch boeit de film door de juiste combinatie van droge melancholie en verrassing. De film laat een treurige jongen zien die zomaar wordt overreden in een saaie nieuwbouwwijk. Als een soort omgekeerde elegie dansen ballerina’s voor hem een bescheiden lentedans.

Sensueel
Speel met me (2002) van Esther Rots is vanuit de beperkingen van de korte film misschien het meest geslaagd in zijn ambitie. Rots’ film speelt met verschillende aspecten die inherent zijn aan film. Haar beelden focussen zich op de textuur van dingen, terwijl ze in de montage speelt met hoe cinema tijd en ruimte manipuleert. Daarnaast is de bewerking van het geluid in haar film meesterlijk afgestemd op wat ze laat zien.

Speel met me
Speel met me
Speel met me heeft ook nog een gefragmenteerd narratief, wat je als kijker geboeid houdt. Een meisje in het water droomt weg en door verschillende associaties herinnert zij zich dingen of lijkt ze voorkennis te hebben van gebeurtenissen die nog plaats moeten vinden. Het is een sensuele en vervreemdende film die in zijn beknopte duur simpel lijkt, maar een complexe en ongeordende realiteit weergeeft die pakkend is vormgegeven.

Urbane decadentie
De beeldende kunstenaars die zijn vertegenwoordigd op Eenoog Koning stellen teleur. Dick Tuinders Rimbaud in Amsterdam (2003) is een onduidelijke opname van wat randjongeren, waarbij de verwijzing naar Rimbaud alleen een pretentieuze knipoog naar urbane decadentie lijkt te zijn. Aryan Kaganof (beter bekend als Ian Kerkhof) probeert zich met Nique ta mère (2004) weer als een grensoverschrijdende regisseur te poneren, maar zijn techniek van sensory overload die door een snelle montage wordt bewerkstelligd lijkt nu al verouderd. De gemiddelde discoganger wordt al bedolven onder golven van radicale tegenoverplaatsingen van beelden. Kaganofs film is een lege oefening die nog wat shock élan probeert te krijgen door te verwijzen naar de Franse filosoof Georges Bataille en een man die zich gewillig laat purificeren door een urinerende vrouw.

Als tegenhanger van de duistere fascinaties van menig filmmaker zijn er nog de charmante filmpjes die deel uitmaken van Albert Wulffers’ Film voor mijn 50ste verjaardag (1999). Wulffers gebruikt een Warhol-achtige screentest methode in een zoektocht naar de ideale Romy Schneider-kloon die hij zichzelf cadeau lijkt te doen voor zijn verjaardag. De vrouwen die uit het zwembad komen als hommage aan Schneider in La piscine vormen variaties op het thema vrouwelijke schoonheid. Met enige zelfspot lijkt Wulffers zijn eigen nostalgische verlangens in te kaderen voor zijn komende midlifecrisis.

this review was first published on 8weekly

Au début du film on aperçoit deux homos se donnant une fellation. Leurs vêtements sont extrêmement sales et pleins de graisse.
C’est bien que la télé olfactive n’existe pas encore.
Le premier se masturbe avec sa main droite tandis que le deuxième répète sans cesse « Donne-moi ta bite, mec ! ». Le premier
passe son index dans sa gorge. Le deuxième semble avoir très soif et paraît à la fin satisfait du résultat….Si vous n’avez pas
envie de vomir en regardant cette scène, je pense que rien au monde ne pourra vous choquer plus. Tous les autres spectateurs seraient
sortis de la salle ou ils auraient souhaité que le reste du film soit différent. Comme il est en vérité. « Le Mort 2- Le retour de l’Homme Mort » renverse toutes les conventions esthétiques du court-métrage.
Après cette scène d’ouverture, on se retrouve dans un bar étrange. Un vieillard qui, en jugeant par ses mains, serait enterré depuis longtemps, se promène lentement sans expression au visage. Il cherche quelqu’un qui est une femme grosse qui l’arrosera
d’un « liquide doré » à la fin, qui lui donnera du plaisir. Au milieu, il y a une longue scène noire/grise qui montre seulement de
s formes figées. La bande musicale est celle du compositeur japonais Merzbow et elle nous fait croire que nous sommes au
milieu d’un groupe d’un million de locustes. L’endurance de notre vision et perception auditive est testée ad absurdum. C’est en
même temps le travail d’un réalisateur génial et d’un fou. Il n’y a rien au milieu.
Qu’est-ce qu’il essaie à nous raconter le cinéaste avec ce film ? Je ne sais pas. Aucun critique mondialement n’a jamais été
capable de révéler le sens de cette œuvre inaccessible, étrange, choquante, éloignée de ce qu’on appelle banalement film. Est
cela la poésie de la mort qu’on ne souhaiterait pas qu’elle revienne ? Ou est cela un bar qui vient après la mort où les boissons
sont servies silencieusement pendant que les images du Waco en flammes s’impriment sur notre iris. Y a-t-il du sexe après la
mort ?
Vous devez visionner ce film expérimental pour y croire !
A propos, avec ce film Ian Kerkhof est sorti diplômé de la Netherlands Film Academy. Entrez dans votre responsabilité.

alexander fortsch
doom #1, september 1995
translated into french by dionysos andronis
this french translation first appeared on dionysos’ excellent site

“the dead man 2: return of the dead man” has finally been released commercially as part of the l’etrange festival’s first anthology of 13 extraordinary short films.

click here to order your dvd.